ایستا، مرموزترین و عجیب ترین روستای ایران

ایستا، مرموزترین و عجیب ترین روستای ایران

روستای ایستا در توابع طالقان یکی از عجیب ترین و مرموز ترین روستا های ایران است.

مردمانی متوقف در زمان و به دور از هر گونه صنایع و تکنولوژی روز دنیا که با رویه صدها سال پیش زندگی می کنند. تمام این ماجرا از زمانی شروع شد که میرزا صادق مجتهد تبریزی از فقهای زمان مشروطه در هر دو حیطه نظر و عمل به طرد اندیشه تجدد و دستاوردهایش تاکید میکرد، فتوایی مبنی بر عدم اجازه استفاده از تکنولوژی و  ابزارآلات جدید و مدرن را صادر کرد.

از این رو برخی از پیروان وی، ترک دنیا گفته و به این روستا آمده اند تا به عقیده خود از شر زندگی مدرن و تکنولوژی در امان باشند. مردمان این روستا با عقاید عجیب و شیوه زندگی شان، باعث حیرت همگان شده اند. آنها همچون تابلو های نقاشی که نمایانگر زندگانی پدران ماست روزگار خود را می گذرانند.

 

قطعا با خود فکر می کنید زندگی در عصر ارتباطات و عدم استفاده از آن سخت و دشوار است. ساکنین ایستا علاوه بر اینکه تلوزین تماشا نمی کنند بلکه به شب نشینی و دور هم جمع بودن نیز هیچ اعتقادی ندارند.

مراسمی عروسی، عزا، جشن تولد، سالگرد ازدواج و ... برای آنها هیچ معنا و مفهومی ندارد. آنها خود را اهل توقف می دانند و در هیچ فعالیت های سیاسی و اجتماعی شرکت نمی کنند و به تبلیغ باورهای خود نمی پردازند و معتقد اند در دوران غیبت کبری کم عیب ترین دولت، قاجاریه بوده و از این رو برخی از آنها تلاش می کنند تا خود را به این حکومت نسبت دهند. برخی از آنها سقيفه بنی‌ساعده، جنبش مشروطه خواهی ایرانیان، انقلاب کبیر فرانسه را نقطه عطف رواج بی دینی و انحرافات عقیدتی می دانند.

تا حدودی مهمان نواز هستند اما ورود بانوان به این روستا ممنوع است، احدی از جنس مونث اجازه ورود به این روستا را ندارد همانطور که هیچ کس تا کنون زنان آنها را ندیده است.

برای خرید نیاز های خود چون، پارچه، میخ و مقدار بسیار کمی آهن، شیشه و ماننداین‌ها به طالقان می‌روند. خودشان نجاری و آهنگری دارند.

 

مردمان این روستا اهمیتی به مال و منال خود نمی دهند و اگر کسی دارایی انها را تصرف کند، از مال خود چشم پوشی می کنند و بر سر اموال خود با کسی درگیر نمی شوند.

برخی از آنها تنها دو یا سه بار محل سکونتش را ترک کرده است و معتقدند هرکه غیر از خودشان اهل بیرون اند.

در اراضی روستای ایستا، کشاورزی و دامپروری مثل پرورش گاو، گوسفند و طیور به صورت کاملا سنتی انجام می گیرد. مردمان این روستا از نظر مالی توانگر هستند و از طریق فروش طمین های ارثی پدرانشان و یا گاو و گوسفند روزی خود را تامین می کنند.

 

آنها شناسنامه ندارند و جزو آمار جمعیت ایران شمرده نمی شوند. از هیچ خدمات دولتی استفاده ای نمی کنند و موادی چون خوراکی و .. را که چگونگی تولیدش را ندانند، استفاده نمی کنند. گوشت کمی مصرف می کنند و در صورت خوردن، از حلال گوشت ها استفاده می کنند. برای مهمانان خود چای می آورند اما خود نمی نوشند. پوشش آنها علاوه بر شلوار نخی یا پشمی دست باف همراه با پیراهنی بلند تا زانو و اغلب کلاه پشمینه می باشد.

تاکید اهالی این روستا بر سبب دوری انها از زندگی امروزی، شباهت آن به زندگی کفار و بدعت بودن آنها است. برای مثال به کسی که نیاز به تزریق خون برای ادامه زندگی دارد، به دلیل بدعت آن روا نمی دانند و بر اساس نهی اکثر فقها زندگی به این شیوه را بی برکت می دانند.

مردمان این روستا به زیارت امامان شیعه نمی روند زیرا برای این مورد نیاز به وسیله نقلیه دارند و برایشان جایز نیست. علی رقم توانایی مالیشان، خود را مستطیع نمی دانند و به دلیل مسائلی چون عبور از مرز به سفر حج نیز نمی روند. آنها برای تردد و عبور  و مرور از قاطر و اسب استفاده می کنند.

گاهی دیده شده که اهالی این روستا برای انجام امور کشاورزی از ماشین آلاتی چون لودر، تراکتور و ... استفاده می کنند و برای نوجیه این امر می گویند که به ناچار و به جبر از صنعت و ابزار جدید استفاده می‌کنند.

کودکان این روستا برای تحصیل به طالقان نمی روند؛ بلکه مکتب خانه های سنتی دارند و دروسشان شامل محرمات فقهی، خوشنویسی و اصول عقاید می باشد و با فراگیری این درس ها با سواد می شوند. مجموع کتاب های موجود در این روستا به 20 جلد می رسد که رساله علمیه میرزا صادق مجتهد تبریزی و کتاب خطی سید حسین نجفی طباطبایی از جمله آن ها است. 

 

همچنین فرزندانشان پس از رسیدن به سن تکلیف متضاد هستند که با آنان زندگی کنند یا به شهر تبریز بازگردند.

اهالی توقف شدیدا منتظر ظهور حضرت مهدی (عج) هستند و به نظر آنها از زمان مشروطیت آخر و زمان شروع شده است. از نظر آنها ایمان از جنس تعبد است به همین دلیل عقل را وظیفه ساز نمی‌دانند و وجود آن را فقط ضرورتی بر وظیفه شناسی می دانند. همچنین به رویاس صادق معتقدند و زندگی خود را به خواب‌های معنوی استناد می‌کنند.

آنها اوقات شرعی نماز را با توجه به شاخصه های خود مشخص می کنند و آغاز و پایان ماه مبارک رمضان را با روئت خویش تعیین می کنند.

 

 

 
© 2018 , All Right Reserved